شکوهِ سنگ و جنون: روایتی از شب‌های روشن «شاه معمار» در تبریز

تبریز، شهرِ اولین‌ها و مهدِ هنر، این شب‌ها حال و هوایی متفاوت دارد. وقتی هیاهوی روزمره در خیابان‌های شهر فرو می‌نشیند و عقربه‌های ساعت به عدد ۲۰ نزدیک می‌شوند، قلبی در سینه‌ی «سینما تئاتر تبریز» شروع به تپیدن می‌کند؛ تپشی که حاصلِ تلاش، عشق و هنرنمایی گروهی است که آمده‌اند تا روایتی از سنگ و ساختن را بر صحنه جان ببخشند.

صحبت از نمایش «شاه معمار» است؛ اثری که تنها یک تئاتر معمولی نیست، بلکه عصاره‌ای از خلاقیت هنرمندان این دیار و اثر منتخب سی‌وهفتمین جشنواره تئاتر استانی است. این عنوان، خود گواهی است بر کیفیت و عیارِ این اجرا. وقتی اثری می‌تواند در میان انبوهی از تولیدات، نگاه سخت‌گیرانه‌ی داوران را به خود جلب کند و بر قله‌ی تئاتر استان بایستد، یعنی حرف‌های بسیاری برای گفتن دارد؛ حرف‌هایی که باید نه با گوش، که با جان شنید.

در سالن استاد حمیدی، جایی که تاریکی بر فضا حاکم می‌شود و نورِ موضعی بر چهره‌ی بازیگران می‌لغزد، جادوی تئاتر آغاز می‌گردد. «شاه معمار» روایتی است که مخاطب را به دالان‌های تودرتوی تاریخ و روانِ آدمی می‌برد. شاید نامش تداعی‌گرِ ساختن باشد، اما در پسِ این معماری، لایه‌هایی از قدرت، عشق، زوال و جاودانگی نهفته است. بازیگران با هر دیالوگ و هر حرکت، خشتی بر این بنای نامرئی می‌گذارند و تماشاگر را در موقعیتی قرار می‌دهند که مرز میانِ واقعیت و خیال رنگ می‌بازد.

تماشای تئاتر در تبریز، طعمی از جنسِ اصالت دارد. حضور در سالن استاد حمیدی و نشستن در کنارِ دیگر علاقه‌مندانِ به هنر، خود بخشی از این آیینِ فرهنگی است. این نمایش با ساختاری خلاقانه و نگاهی هنرمندانه، به شعورِ مخاطب احترام می‌گذارد و او را به تفکر وامی‌دارد؛ تفکری که شاید تا ساعت‌ها پس از خروج از سالن، همراهِ شما باقی بماند.

اگر دلتنگِ شنیدنِ قصه‌ای ناب هستید و می‌خواهید برای ساعتی از روزمرگی‌ها فاصله بگیرید، «شاه معمار» شما را فرامی‌خواند. این شب‌ها، صحنه‌ی تئاتر تبریز میزبانِ ضیافتی از نور، رنگ و احساس است. بیایید و با حضور خود، به این معماریِ باشکوهِ احساس، گرما ببخشید؛ چراکه تئاتر بدونِ نفس‌های گرمِ تماشاگر، بنایی ناتمام است.