محمد شیروانی فیلم ساز معاصر ایرانی فارغ التحصیل رشته نقاشی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. در سال 1377 اولین فیلم کوتاهش را با نام دایره کارگردانی کرد. دایره از اولین فیلم های داستانی کوتاه ایرانی بود که در جشنواره های خارجی نمایش موفقی داشت و توانست جایزه منتقدان بین المللی جشنواره کن در سال 1990 را به دست آورد. شیروانی سابقه ساخت شش فیلم کوتاه ، 7 فیلم مستند و دو فیلم بلند سینمایی را دارد. با وجود طیف متنوعی از نظر مضامین در فیلم هایش و موفقیت در فستیوال های سینمایی خارجی ، فیلم هایش در ایران تا کنون اکران چشمگیری نداشته است.
دایره روایتی ست از پیرمردی تنها که در پی یافتن خلوتی برای بازی با یک چرخ است و این چرخ کوچک زمینه ساز حرکت داستان در زمان و گذشته های پیرمرد می شود. در نگاه اول دایره ، که اولین قدم حرفه ای شیروانی در فیلم سازی محسوب می شود ، اثری شسته رفته تر و بیشتر نزدیک به ویژگی های سینمای کلاسیک به نظر می رسد اما با تامل بیشتر در اثر می توان ردپای شیروانی نوجو را پیدا کرد. شیروانی با ایده داستانیِ یک پیرمرد و آرزوی بازی های دوران کودکی اش برخلاف اکثر آثار تولیدی ایرانی با ایده های مشابه که حالتی از خمودی و خموشی و حس نوستالژی زدگی را در فیلم ها به مخاطب القا می کنند ، برخوردی دینامیک دارد