«علی مسیو»؛ طنین فریاد مشروطه در حیاط خاطره‌ها

در هیاهوی زندگی روزمره‌ی تبریز، جایی که هر گوشه‌اش داستانی از تاریخ و پایداری را در سینه دارد، نسیمی از گذشته وزیدن گرفته است. حیاط قدیمی و باصفای موسسه سینما تئاتر تبریز، این شب‌ها دیگر یک محوطه‌ی معمولی نیست؛ بلکه به یک ماشین زمان بدل شده که تماشاگران را به قلب یکی از پرشورترین و حساس‌ترین مقاطع تاریخ ایران، یعنی دوران انقلاب مشروطه، پرتاب می‌کند. نمایش «علی مسیو» به کارگردانی هنرمندانه سعید ذوالفقاریان، از شنبه ۲۵ مردادماه، نه بر روی صحنه‌ای محصور در دیوارهای بتنی، که در آغوش باز آسمان و در هم‌نفسی با تماشاگرانش، جان گرفته است.

این اثر، فراتر از یک تئاتر، یک ادای احترام به «علی مسیو»، آن مبارز سوسیال دموکرات و روشنفکر فرانسه‌دیده است که قلبش برای آزادی و عدالت در ایران می‌تپید و سرانجام جان خود را نیز بر سر این آرمان نهاد. نمایش، با تکیه بر مستندات تاریخی، روایتی انسانی و عمیق از زندگی، مبارزات و اندیشه‌های مردی را به تصویر می‌کشد که نامش با تاریخ تبریز و انقلاب مشروطه گره خورده است.

آنچه این اجرا را منحصر به فرد و به‌یادماندنی می‌سازد، انتخاب هوشمندانه‌ی فضای باز است. این تصمیم، دیوار چهارم را به کلی فرو ریخته و مرز میان بازیگر و تماشاگر را کمرنگ کرده است. اینجا تماشاگر تنها یک ناظر نیست؛ بلکه یک هم‌نفس است، یک شاهد زنده که گویی در کوچه‌پس‌کوچه‌های تبریز قدیم قدم می‌زند و فریادهای آزادی‌خواهی را با گوش جان می‌شنود. شور و انرژی هنرجویان و فارغ‌التحصیلان جوان موسسه، که با تمام وجود در نقش‌های خود غرق شده‌اند، این حس هم‌ذات‌پنداری را دوچندان می‌کند. اینان نسل امروزی هستند که راوی داستان قهرمانان دیروز شده‌اند و این پیوند میان نسل‌ها، خود پیامی قدرتمند و تاثیرگذار است.

موسیقی زنده، همچون نبض تپنده‌ی نمایش، در تمام لحظات حضور دارد؛ گاهی حماسی و شورانگیز، گاهی غم‌انگیز و سوزناک، و در هر پرده، احساسات مخاطب را در دست گرفته و او را با خود همراه می‌سازد. «علی مسیو» تنها یک بازگویی تاریخی نیست، بلکه یک تجربه‌ی حسی و تعاملی است. فرصتی است برای نفس کشیدن در هوای تاریخ، برای لمس کردن دغدغه‌های اجتماعی و فرهنگی که شاید هنوز هم پس از گذشت بیش از یک قرن، برایمان آشنا باشند. این نمایش، دعوتی است برای همه علاقه‌مندان به هنر و تاریخ تا شبی متفاوت را تجربه کنند.